fb pixel
Covid-19

Dr. Peter McCullough: De onverklaarbare onderdrukking van bestaande geneesmiddelen tegen COVID-19

Bron: The Epoch Times | Dr. Peter McCullough

Dr. Peter McCullough is een Amerikaanse internist, cardioloog, epidemioloog, en auteur van het eerste artikel over de poliklinische behandeling van COVID-19 dat uitkwam in augustus 2020 en dat in die tijd wereldwijd massaal werd gedownload als een eerste manuscript voor de behandeling van de ziekte. Tijdens een interview met ‘American Thought Leaders’ sprak Dr. McCullough over de manier waarop momenteel het gebruik van bestaande medicatie in de strijd tegen Covid-19 binnen de medische wereld echter vrij algemeen wordt geboycot: “Er wordt heel veel gezegd over de vaccins, maar er wordt met geen woord gerept over vroegtijdige behandeling. Helemaal niets! En zo is het vanaf het prille begin geweest. In het begin van deze pandemie was er een zeer ongebruikelijke veronderstelling die nog nooit eerder in de geneeskunde werd gemaakt, dat deze ziekte onmogelijk kon worden behandeld in een vroegtijdige fase. Ik heb nog nooit meegemaakt dat zo’n algemene veronderstelling meteen vanaf het begin werd gehanteerd. Vanaf de allereerste patiënt werd ervan uitgegaan dat deze ziekte onbehandelbaar is totdat de patiënt de drempel overschrijdt waarbij hij in het ziekenhuis belandt.”

In het interview legt Dr. Peter McCullough uit dat die veronderstelling volgens hem voornamelijk voortkomt uit een algemeen gevoel van angst. Door de beelden die ons getoond werden over de apocalyptische taferelen die zich in de begindagen van de pandemie in Wuhan afspeelden, vond haast iedereen, inclusief veel artsen, verpleegkundigen en andere zorgverleners de confrontatie met een Covid-patiënt in de pre-ziekenhuisfase voor zichzelf een uitermate riskante en gevaarlijke aangelegenheid. De Chinese overheid toonde de rest van de wereld dat deze ziekte enkel kan worden bestreden door middel van strikte lockdowns en een algemeen gebruik van maskers. Dr. McCullough legt echter uit dat dit zo was in het prille begin van de pandemie: “Momenteel zijn we twee jaar verder maar we behandelen het nog steeds als iets dat onbehandelbaar is. Ik denk dat iedereen zich zou moeten realiseren dat er iets fundamenteel mis is met die veronderstelling.”

Dr. McCullough herkent hierin een duidelijk patroon: “Ik hoop dat iedereen het begint te snappen. Er bestaat blijkbaar geen enkel initiatief, aanbeveling of interesse voor vroegtijdige behandeling van mensen die ziek zijn door Covid-19. Maar er is daarnaast wel een algehele focus op mensen die geen Covid-19 hebben, en de bedoeling is om hen een vaccin te geven. Dus, de focus ligt geheel op de gezonde mensen en er is ‘nul’ focus op de mensen die ziek zijn.”

Dr. McCullough benadrukte dat tot op de dag van vandaag de algemene boodschap voor iedereen, inclusief senioren die gediagnosticeerd worden met Covid-19 in hun eigen appartement of woonzorgcentrum, is dat ze besmet zijn met een potentieel dodelijke virus en dat er ‘geen’ behandeling mogelijk is!

“Ze krijgen te horen dat ze naar huis moeten gaan en in quarantaine moeten gaan en met niemand contact mogen hebben. Stel je voor dat je als een 75 of 80-jarige bejaarde in zo’n situatie terecht komt, wetende dat je Covid hebt en dat je je familie niet kunt zien. Je kunt ook niemand anders zien. En als je de dokter belt, krijg je gewoon te horen: “Sorry, er is gewoon geen behandeling. Wacht tot je op het punt komt dat je niet meer kunt ademen, en ga dan maar naar het ziekenhuis.” Kunt u zich de angst voorstellen die zich door zo’n isolement opbouwt en de angst die iemand doormaakt terwijl de koorts van dag tot dag aanhoudt en de ademnood toeneemt? Die mensen proberen vol te houden, maar ze krijgen te horen dat er geen hoop is op iets dat hun leven kan redden. En als ze op het punt komen dat ze het niet meer aankunnen, drukken ze op de paniekknop, en gaan hun familieleden ook in paniek naar hen toe snellen om vervolgens zelf besmet te raken. Of ze bellen een taxi of een Uber chauffeur die uiteindelijk ook besmet raakt. Deze senioren worden gedwongen om meer dan twee weken thuis te blijven zitten met dat virus dat hun lichaam verwoest en nadat ze naar het ziekenhuis zijn overgebracht, belanden ze ook nog eens in complete isolatie waar ze helemaal niemand meer kunnen zien. De NIH-richtlijnen zeggen in dat stadium van de ziekte: er is nog steeds geen behandeling! Pas wanneer de zuurstofsaturatie beneden een bepaald peil zakt, zegt het NIH in hun richtlijnen dat ‘vanaf dat moment de behandeling kan beginnen’.”

Uit onderzoek blijkt dat 45 % van alle mensen die in de ziekenhuizen worden opgenomen met Covid-19 uiteindelijk nooit een zuurstofsaturatie onder 94% hebben.  Dus, voor 45 % van al die mensen die in het ziekenhuis worden opgenomen is de opname eigenlijk een ‘paniekreactie’. Zij zijn aan hun lot overgelaten en worden gedwongen thuis te blijven, niet wetende wat er gaat gebeuren, terwijl hen wordt verteld dat geen enkele behandeling hen zal kunnen helpen. Ze krijgen te horen dat ze naar het ziekenhuis zullen worden overgebracht tegen de tijd dat ze niet meer kunnen ademen.

Dr. McCullough legt uit dat hij het verschrikkelijk vindt dat zoveel mensen over de hele wereld zich in zo’n situatie bevinden: “Sommige van deze mensen denken: ik kan net zo goed meteen naar het ziekenhuis gaan en hopen dat ik toch nog iets krijg. Vroegtijdige behandeling is dus een enorm belangrijke steun. Het kan die mensen ook geruststellen dat het goed komt, dat er iemand daadwerkelijk voor hen probeert te zorgen in de hoop hen hier doorheen te helpen. Sommige van deze vroegtijdige behandelingen lijken zelfs de angst voor dit syndroom weg te nemen.

Op dit moment lijkt het erop dat we ons allemaal vooral richten op maskers en vaccins, ook al zijn dat geen behandelingen. Wat de mensen die het virus hebben opgelopen echt kan redden, is volgens Dr. McCullough een vroegtijdige behandeling: “We moeten ons altijd richten op de meest zieke mensen die zich voor ons bevinden. Maar dat doen we helemaal niet. Het is alsof je allemaal gewonden op het slagveld hebt, maar je gaat je bezighouden met die groepen van mensen die nog niet gewond zijn. Nee, we moeten ons ook richten op de gewonden. We moeten levens redden.”

Dr. McCullough legde ook uit hoe er vanaf het prille begin een tegenreactie was op medicijnen die leken te werken. Er zijn momenteel meer dan 300 studies die vroegtijdige behandeling van Covid-19 met hydroxychloroquine ondersteunen. Ook werden er ondertussen meer dan 63 studies gepubliceerd die ivermectine ondersteunen als een geneesmiddel dat kan helpen in een vroeg stadium van Covid-19.

“Vanaf het allereerste begin, of het nu gaat om hydroxychloroquine als een veelbelovende behandeling voor Covid-19, was er een onmiddellijke tegenreactie dat het gezondheidsproblemen zou veroorzaken. Ook met ivermectine, was er een onmiddellijke tegenreactie dat het problemen zou kunnen veroorzaken met de lever. En nu, zoiets simpels als een orale neusspray, waarbij je het opsnuift en uitspuugt, zonder het door te slikken, plotseling kwam er berichtgeving via de dokters nieuwsdiensten, en de titel was: ‘Anti vax dokters pushen jodiumsspray. Patiënten zullen jodiumvergiftiging krijgen’. Maar mensen slikken deze dingen niet in. Deze producten worden al tientallen jaren gebruikt en er is geen enkel probleem met deze producten geweest. Ze worden heel algemeen gebruikt door specialisten in neus- en keelziekten, tandartsen, en er komt geen doorslikken aan te pas. We hebben nooit zo’n mededelingen gehad. Die berichtgeving kwam er niet toen artsen het gebruikten voor de behandeling van sinusitis. Waarom proberen ze nu ineens met Covid-19, mensen bang te maken? Dus, er is een thema vanaf het prille begin, om mensen bang te maken voor elke hoop op behandeling. Het lijkt op een poging om angst, ziekenhuisopname en dood te promoten, maar het is onmiskenbaar een opzettelijke poging om dokters ervan te weerhouden ooit een vroegtijdige behandeling toe te passen.”

Dr. McCullough beseft dat het oplossen van deze kwestie geen gemakkelijke taak is en dat er wellicht andere belangen op het spel staan: “Welke arts zal het nog aandurven om deze producten voor vroegtijdige behandeling te gebruiken, wanneer al deze artsen dit soort gestage stroom van berichten ontvangen via hun informatiekanalen, zoals Medscape en anderen? Welke dokter zou dat nog doen? Dus helaas, geen van deze vroegtijdige behandelingen worden toegepast. Degenen die deze berichtgeving naar buiten brengen kunnen daarnaast ook worden aanzien als verantwoordelijk voor de wijdverspreide en ongebreidelde promotie van de vaccins, terwijl er tegelijkertijd geen enkele evaluatie is voor wat betreft de veiligheid van deze vaccins. Geen enkele! De promotie van het vaccin is duidelijk gekoppeld aan de onderdrukking van elke hoop op een vroegtijdige, preventieve behandeling. Deze twee zijn duidelijk verbonden. Degenen die de vaccins promoten zijn ook degenen die de behandeling en preventie onderdrukken.”

Deel dit artikel en laat zo meer mensen weten over De Lantaarn

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on telegram